( 1 ) نجواى على [ ع ] و تخفيف به اين امت به واسطه على [ ع ] ( 2 ) حديث صد و پنجاه و دو « 1 » - على [ عليه السّلام ] مىگويد : چون آيهء يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا ناجَيْتُمُ الرَّسُولَ فَقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيْ نَجْواكُمْ صَدَقَةً ( المجادلة / 12 ) « اى مؤمنان ، هر گاه با پيامبر نجوا كرديد ، پيش از نجوايتان صدقة دهيد . . . » نازل شد رسول خدا صلّى اللَّه عليه [ و آله ] و سلم به من فرمود : « به آنان فرمان ده [ براى نجوا ] صدقه دهند » . على [ عليه السّلام ] گفت : اى رسول خدا چه مقدار صدقه دهند ؟ فرمود : « يك دينار » . على [ عليه السّلام ] گفت : آنان نمىتوانند . فرمود : « نصف دينار » . على [ عليه السّلام ] گفت : نمىتوانند . فرمود : « پس چه مقدار ؟ » على [ عليه السّلام ] گفت : به اندازهء جو . رسول خدا صلّى اللَّه عليه [ و آله ] و سلم به ايشان فرمود : « تو زهد مىورزى » . پس خداوند چنين نازل كرد : أَ أَشْفَقْتُمْ أَنْ تُقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيْ نَجْواكُمْ . . . « آيا از اين كه پيش راز گفتن صدقه دهيد [ از فقر ] ترسيديد . . . » [ و حكم صدقه پيش از نجوا برداشته شد ] از اين رو على عليه السّلام مىگفت : به واسطهء من ، به اين امت تخفيف داده شد . ( 3 ) نگون‌بخت‌ترين مردم [ قاتل على ع است ] ( 4 ) حديث صد و پنجاه و سه « 2 » - عمّار ياسر مىگويد : من با على در نبرد عشيره همراه بودم چون رسول خدا صلّى اللَّه عليه [ و آله ] و سلم در آن جا فرود آمدند و ماندند ، مردانى از طايفه بنى مدلج را ديديم كه در نهرشان يا نخلستانشان كار مىكنند . على

--> ( 1 ) حديث صد و پنجاه و دو در مصادر ديگر : مسند ابن حميد : ص 59 ، ح 90 ؛ مصنّف ابن ابى شيبه : ج 6 ، ص 376 ، ح 32116 ؛ سنن ترمذى : ج 5 ، ص 406 ، ح 3300 ؛ مسند ابى يعلى : ج 1 ، ص 322 ، ح 400 ؛ مناقب كوفى : ج 1 ، ص 123 ، ح 68 ؛ ضعفاء عقيلى : ج 3 ، ص 243 ، ح 1240 ؛ صحيح ابن حبّان : ج 15 ، ص 390 - 391 ، ح 6942 - 6961 . ( 2 ) حديث صد و پنجاه و سه در مصادر ديگر : مصنّف عبد الرزاق : ج 10 ، ص 154 ؛ طبقات ابن سعد : ج 2 ، ص 10 و ج 3 ، ص 35 ؛ مصنّف ابن ابى شيبه : ج 7 ، ص 444 ، ح 37087 و ص 484 ، ح 37413 ؛ مسند احمد : ج 30 ، ص 256 ، ح 18321 ؛ فضائل احمد : ص 217 - 218 ، ح 295 - 296 و ص 310 ، ح 695 ؛ تاريخ كبير بخارى : ج 1 ، ص 71 و ج 8 ، ص 320 ؛ آحاد و مثانى : ج 1 ، ص 146 - 147 و ص 173 - 175 ؛ مسند بزّار : ج 4 ، ص 247 ، ح 1417 و ص 254 ، ح 1424 ؛ مسند ابى يعلى : ج 1 ، ص 284 ، ح 341 و ج 8 ، ص 55 ، ح 4576 ؛ تاريخ طبرى : ج 2 ، ص 408 - 409 ؛ معانى الآثار طحاوى : ج 1 ، ص 351 ؛ شواهد التنزيل : ج 2 ، ص 443 ؛ اسد الغابه : ج 4 ، ص 34 - 35 ؛ مناقب ابن مغازلى : ص 8 ، ح 5 و ص 205 ، ح 241 - 242 ؛ مناقب خوارزمى : ص 274 .